Открыть меню

Переводы Исмаилзаде Фарах

#

Переводы Исмаилзаде Фарах

 

Nizami Gəncəvi

 

PAYIZ YETİŞƏNDƏ

 

 

Əsdi xəzan yeli, payız yetişdi,

Bağların əhvalı tamam dəyişdi.

Küləklər taladı bağçanı, bağı,

Söndü al güllərin yanar çırağı.

 

Arxlar kənarında otlar sapsarı,

Töküldü reyhanın şux yarpaqları.

Sanki ağaclıqda odlar qalandı,

Əlvan yarpaqları alışdı, yandı.

 

Oxuyan quşlar da lal olmuş çoxdan,

Yelin ayağına dolaşır xəzan.

 

 

Осень наступила

 

 

Буйный ветер дует - осень уж пришла,

Сады преобразились, и тусклы поля.

А в лесах завыли ветры все сильней,

И цветы расстались со свежестью своей.

 

Изменили цвет свой берега ручьев,

Листья полетели по следам ветров.

Разгорелись ветви в красочном огне,

Закружились листья в вальсе о весне.

 

Птицы все умолкли, будто все немы...

Ветер в царстве грозном правит до весны.

 

Николай Рубцов

 

СТОИТ ЖАРА

 

 

Стоит жара. Летают мухи.

Под знойным небом чахнет сад.

У церкви сонные старухи

Толкутся, бредят, верещат.

 

Смотрю угрюмо на калеку,

Соображаю, как же так –

Я дать не в силах человеку

Ему положенный пятак?

 

И как же так, что я все реже

Волнуюсь, плачу и люблю?

Как будто сам я тоже сплю

И в этом сне тревожно брежу...

 

İsti cırhacırı

 

 

İsti cırhacırı. Milçəklər uçur.

Göyün alovundan bağça quruyur.

Kilsə yanındakı qoca qarılar,

Dolaşır, qışqırır, sayıqlayırlar.

 

Şikəstə yönəlib qəmli baxışım,

-Bu necə olur ki? - fikirləşirəm, -

İnsanın qisməti olan quruşu

Mən ona hec cürə verə bilmirəm?

 

Nədən göz yaşı, çılğınlıq, sevgi,

Getdikcə  qəlbimi tərk etməkdədir?!

Sanki  yuxudayam özüm də bu an,               

 Yuxulu halımla sayıqlayıram...

 

 

ВЕСНА НА МОРЕ

 

Вьюги в скалах отзвучали.

Воздух светом затопив,

Солнце брызнуло лучами

На ликующий залив!

 

День пройдет — устанут руки.

Но, усталость заслонив,

Из души живые звуки

В стройный просятся мотив.

 

Свет луны ночами тонок,

Берег светел по ночам,

Море тихо, как котенок,

Все скребется о причал...

 

DƏNIZDƏ BAHAR

 

 

Qayalarda çovğun səssizləmişdir,

Günəşin işıqlı, parlaq nəfəsi 

Havaya yayılıb, saflıq üfürüb,

Nəşəli  limana  işıq saçmışdır.

 

Gün ötəndən sonra əllər yorulub

Lakin yorğunluğun qarşısın alıb,

Qəlbimdə oyanan canlı avazlar

Düzənli şərqidə qərar tutarlar.

 

Gecələr zərifdir ayın işığı,

Gecələr sahildə zülmət qeyb olar,

Körpə pişik kimi dəniz xəfifcə

Sahilə toxunub, hey xumarlanar. 

 

 

 

Könül Arif

 

Soraqla məni

 

 

Mən bilirəm niyə susurdu quşlar,

Mən bilirəm qürubun sonrasını.

Soraqla bir gözəl uca tək divar

Üstüdolu sığırçın yuvaları...

 

Mən bilirəm kor quyunun səmtini,

Mən bilirəm hardan dinir sətirlər.

Boşaldıqca şəffaf şüşənin dibi

Şairin içdiyi gözündən gələr...

 

Mən bilirəm sudur qəmin beşiyi,

Mən bilirəm niyə susur balıqlar...

O yosunlardı saçlarımın əksi -

Göz yaşında səssizcə dalğalanar.

 

Mən bilirəm üzümlüyün sirrini

Cin kimi şüşədə qaldığı qədər.

İçsən suda sevgili kölgəsini,

O ən qədim bəyaz şəraba dəyər.

 

Mən bilirəm niyə susurdu quşlar,

Mən bilirəm qürubun sonrasını.

Soraqlarsan köhnə uca tək divar -

Üstü quru çörək qırıntıları...

 

 

Я знаю

 

Я знаю, о чем  молчали птицы,

Я знаю, что прячет заката граница.

Ты  загадай одинокую стену,

Чтобы скворечниками была устелена.

 

Я знаю  слепого колодца пристанище,

Я знаю звучание строк слагающих,

Опустошенное дно прозрачное

В глазах поэта отражается мрачных.

 

Я знаю, вода – это лоно страдания,

Я знаю, о чем безмолвствуют рыбы.

Это – волос моих тень зеркальная,

В заводи  слез дрожат их изгибы.

 

Знаю  виноградника терпкую тайну

Как джинн в кувшине, стара она.

Испитая вода отраженья любимого

Пьянит тебя больше, чем чаша вина.

 

Я знаю, почему замолчали птицы,

Что̀ после заката вновь заискрится.

Ты загадай высокую стену,

И за крошками выйдут они из тени…

 

 

Комментарии (0)

Добавить комментарий